Bir belediyenin mali açıdan zor durumda kalmasının sebebi ihtiyaç sahibi vatandaşa yardım etmesi, öğrencinin elinden tutması, emekliye destek olması, dar gelirlinin sofrasına katkı sunması değildir.
Hiçbir belediye sosyal sorumluluğunu yerine getirdiği için iflas etmez. Aksine, sosyal belediyecilik belediye olmanın ve halka hizmet etmenin temel sorumluluklarından biridir.
Asıl mesele, belediyelerin kaynaklarını nasıl kullandığıdır. Bütçeyi yönetememek, öncelikleri doğru belirleyememek, kaynakları verimli kullanmamak, gereksiz harcamalar ve mali disiplinden uzaklaşmak belediyeleri çıkmaza sürükler.
Bugün vatandaşın karşısına geçip mali sıkıntıların gerekçesi olarak sosyal yardımları göstermek, yönetim sorumluluğunu başka yerlere havale etmektir. Peki soruyoruz: Belediyelerin kaynakları nerelere harcandı? Hangi yatırımlar yapıldı? Hangi projeler tamamlandı? Vatandaşın ödediği vergilerin hesabı neden verilemiyor?
Bizim anlayışımızda sosyal yardım bir lütuf değil, sosyal devlet ve sosyal belediyecilik anlayışının gereğidir. İhtiyaç sahibine uzanan elden tasarruf edilmez; tasarruf, israftan, savurganlıktan ve yanlış yönetimden yapılır.
Unutulmasın: Belediyeleri yoksula yardım etmek değil, belediye kaynaklarını doğru yönetememek zor durumda bırakır. Vatandaşın sofrasından tasarruf ederek değil, kamu kaynaklarını koruyarak belediyecilik yapılır.
